Khordong Network: Poland | Germany | India

Khordong Terczien Tulku Czime Rigdzin Rinpocze

Czime Rigdzin Rinpocze był jednym z ostatnich tybetańskich mistrzów wykształconych w dawnym Tybecie. Urodził się w roku 1922. Wcześnie został rozpoznany jako inkarnacja wielkiego mistrza szkoły Ningma - Nudana Dordże. Rozpoznania dokonał rdzenny nauczyciel Rinpocze - Tulku Tsorlo, oraz dziewięciu innych mistrzów: XIII Dalajlama, Minling Triczien, Sakja Triczien, Jogczien Pema Rigdzin, Pamczen Ertini, Awam Terczien, Do Kjentse, Terczien Sogial, Szieczien Orgien Czemcziog.W wieku czterech lat Rinpocze intronizowano w Klasztorze Khordong, we wschodnim Tybecie, gdzie zdobył pełne tradycyjne wykształcenie. Studiował gramatykę, architekturę, mandalę, medycynę, filozofię i tantry. Od siódmego roku życia manifestował siddhi, czyli oświecone właściwości. Wtedy też odkrył swoja pierwszą termę, nauki ukryte w VIII wieku n.e. przez Padmasambhawę i jego uczniów. W wieku 19 lat zakończył swoją edukację, otrzymując tytuł Dordże Lopon Czenpo, stanowiący odpowiednik doktoratu. Następnie, idąc za radą swojego nauczyciela, opuścił klasztor i odbył tradycyjne trzyletnie odosobnienie w Tso Pema. Potem pielgrzymował do świętych miejsc Indii, Tybetu, Sikkimu i Bhutanu.W latach 1954 - 1984 piastował stanowisko profesora języka, kultury i filozofii tybetańskiej na Uniwersytecie Rabindratanha Tagore w Szantiniketan, gdzie kierował katedrą tybetologii. Stamtąd wspomagał rodaków, którzy po chińskiej inwazji na Tybet i po rewolucji kulturalnej emigrowali do Indii. Rinpocze był prawdopodobnie jednym z pierwszych tybetańskich lamów, którzy przybyli na Zachód - w 1958 został zaproszony przez prof. Tucci, słynnego tybetologa, na Uniwersytet w Rzymie, a następnie przez prof. H. Hoffmana na Uniwersytet w Momachium. Dzięki temu ukończono wiele tłumaczeń i słowników. W 1984 Czime Rigdzin Rinpocze przeszedł na emeryturę i od tego czasu popularyzuje tradycyjne nauki, których był jednym z ostatnich dzierżawców. Rinpocze udzielał przekazów nauk Padmasambhawy takich jak Dziangter (Bjangter - Północny Skarb, termy XIV wiecznego tertona Rigdzin Godema), term Nudana Dordże oraz własnych. Od 1993 roku, kiedy Rinpocze po raz pierwszy odwiedził Polskę, przyjeżdżał do naszego kraju co roku aż do swojej śmierci w 2002 r.

Czas w tybetańskiej historii buddyjskiej jest liczony w eonach,wielkich cyklach kosmicznych. W każdym takim cyklu manifestowały się Wiedza i Oświecenie, ukazując wszystkim czującym istotom Bezczasowe Najwyższe Oświecenie. W naszym cyklu czasowym, w kraju zwanym jako Nepal pojawił się Budda Śiakjamuni [całkowicie przebudzony mędrzec z klanu Śakjów] i ukazał odbicie naszego bezczasowego oświecenia. Podczas poprzedniego cyklu kosmicznego pojawił się Budda Rinczien Njingpo [Esencja Klejnotu] i przekazał mądrość czterem istotom świadomości, zwanym jako Ypame [Bezgraniczne Światło], Czenrezig [Wielkie Współczucie], Cziano Dordże [Dzierżyciel Wadżry] i Nudan Dordże [Niewzruszona Potężna Wadżra].

Istoty te poświęciły się pracy dla wyzwolenia wszystkich czujących istot, przyjmując z inspiracji Buddy Rincziena Njingpo ślubowanie bodhisattwy. W obecnej epoce Nudan Dordże odrodził się najpierw jako główny uczeń Buddy Śakjamuniego, Śariputra. Następnie przyjął odrodzenie jako jeden z ośmiu wielkich adeptów tantry, Dordże Humdze. Dordże Humdze [Humkara] otrzymał przekaz linii Buddy Garab Dordże, który jako pierwszy udzielił nauk dzogczen, a następnie zaczął medytować w Diamentowej Jaskini Guru Rinpocze. Od adepta dzogczen Gaga Siddhi, w tajemnej jaskini w górach Karakorum na granicy z Afganistanem, otrzymał też przekaz cziulen, dzięki któremu, zamiast jedzenia można się odżywiać esencją elementów. Urzeczywistniając tę praktykę, Dordże Humdze stał się niewidzialny. Gdy Guru Rinpocze przyniósł nauki tantry do Tybetu, Nuden Dordże odrodził się jako Dowang Kyecziung Lotsawa, jeden z najbliższych dwudziestu pięciu uczniów Guru Rinpocze. W Czimphu, Thamdrug i Śitro Dedro, wraz z wielką dakinią Jeszie Tsogyal otrzymał wiele przekazów mądrości. Przez cały czas, aż do odejścia Guru Rinpocze w inne wymiary pozostawał jego najbliższym uczniem. Kyecziung Lotsawa był wielkim mistrzem i posiadał moc przyciągania ptaków przy użyciu mudr, mistycznych gestów rąk. Tym sposobem był w stanie dotrzeć do istot na wielu poziomach bytu, nauczać je Natury Rzeczywistości i umożliwiać im osiągnięcie urzeczywistnienia. Następnie Nudan Dordże odrodził się jako Gyalwa Thondub, główny uczeń Maczig Labdron, sławnej kobiety-siddhy i lamy, ktora rozwinęła praktykę czod. Potem odradzał się jako: Namgyal Gonpo, syn Rigdzina Godem, założyciela Północnej Linii Skarbnicy Mistycznego Odkrycia; jako mahasiddha Sandzie Palsangpo; mahasiddha Tongczio Repa, mahasiddha Bumpa, terton Czienpo Dudul Dordże i Takśam Nuden Dordże. W XIX wieku, na polecenie Buddy Padmasambhawy odrodził się jednocześnie w dwóch ciałach, jako dwie wielkie istoty: Nuden Dordże Drophang Lingpa i Dudziom Lingpa. Ci dwaj mistrzowie bardzo szeroko nauczali w Tybecie, a ich wpływ na pomyślność i szczeście wielu istot był ogromny. Nuden Dordże Drophang Lingpa odkrył 23 tomy różnego rodzaju term, jak również magiczne instrumenty rytualne, które wcielają w siebie energię Dordże Drolo. Są to wielkie dordże i phurba, będące obecnie własnością Czime Rigdzina Rinpocze i dzięki którym nosi on imię Khordong Terczien Nudan Dordże Drophang Ling Pa Drollo Tsel . Odkrył też zdumiewające dodom thigom toden, wykonane z kamienia pudło-termę, wysokości ponad pół metra. Pudło to nosi na sobie ślady rąk wielkiej dakinii mądrości Jeszie Tsogyal, a także odcisk kciuka Guru Pemy. Ta inkarnacja Nudana Dordże miała nadzwyczajne moce magiczne: mogła latać w powietrzu, przebywać pod wodą lub znikać. Lama ten żył 63 lata, zaś w dniu jego śmierci na niebie pojawiła się wielka tęcza, emanująca ze wzgórz, na których umarł. Druga inkarnacja, Dudul Dordże żyła tylki 5 lat. Trzecia inkarnacja, Kalden Lingpa żyła 37 lat i odkryła dwa bardzo ważne tomy term i magiczną skrzynię. Czwarta inkarnacja Nudana Dordże Drophang Lingpy, Khordong Terczien Tulku Czime Rigdzin Rinpocze to jeden z największych żyjących teraz mistrzów szkoły Ningmapa. Urodził się w pełnię księżyca piątego miesiąca roku Wodnego Psa [1922]. Pierwszym lamą, który rozpoznał go jako inkarnację był mistrz Tsulro Tulku. Później został rozpoznany przez następujących lamów: Ziczien Orgyen Cziemczioga, Tertona Sogyala, Avam Tertona, Do Khyentse, Sakja Trizina, Jogcziena Pema Rigdzina, Minlinga Tricziena, Panczen Lamę Ertini i XIII Dalaj Lamę. Wykonano wówczas trzy specjalne sesje wróżebne tang-ril, podczas których wiele różnych imion napisanych na papierze, zostało umieszczonych wewnątrz kul z ciasta. W każdej z trzech prób jedynym imieniem, które pozostawało na powierzchni wody i nie tonęło, było imnie tonęło, było imię Czime Rigdzin Rinpocze. Z tego powodu nikt nie miał wątpliwości, że jest on prawdziwą inkarnacją Nudana Dordże Drophanga Lingpy. Tang-ril zostało przeprowadzone w trzech bardzo pomyślnych miejscach, co gwarantowało im całkowitą wiarygodność: przed najstarszym posągiem w Tybecie Dzioło-dzie, przed świątynia Dżokang w Lhasie i przed zgromadzeniem lamów wykonujących pełne mocy praktyki strażników w gompie Khordong. Gdy Czime Rigdzin Rinpocze miał cztery lata, został intronizowany w gompie Khordong jako dzierżawca linii Nudana Dordże Drophang Lingpy.Czime Rigdzin Rinpocze został też rozpoznany jako inkarnacja ciała Kyecziung Lotsawy, mowy Nanam Dordże Dudzioma i umysłu Guru Padmasambhawy. Zgodnie z przepowiednią Padmasambhawy, Wielkiego V Dalaj Lamy oraz Rigdzin Pema Thunleya, Nudan Dordże Drophang Lingpa wybudował wiele ważnych świątyń. Jego uczniowie zbudowali we wschodnim Tybecie dwanaście gomp, który podczas intronizacji zostały przekazane pod opiekę czteroletniemu Rinpocze. Dla młodego chłopca była to wielka odpowiedzialność, której jednak sprostał z łatwością i pewnością siebie. Mając dziewięć lat wziął do ręki kamień i ścisnął, zostawiająć nań odciski swoich palców. Tak Rinpocze mówi o swojej młodości: 'Byłem niegrzeczny i nieposłuszny i mój nauczyciel czasami musiał zamykać mnie w pokoju! '. Jednak dzięki swym magicznym zdolnościom zawsze udawało mu się wyjść na zewnątrz bez wyłamywania zamka u drzwi.Mając dziesięć lat odkrył dwa ważne tomy term i żelazne pudło na termy. W jego dzieciństwie wydarzyło się wiele cudownych zdarzeń, o których można by wspominać, lecz Rinpocze prosił, żeby tego nie czynić, gdyż mogły by się wydać 'kwieciście przesadzone'. Po 10-tych urodzinach odbył pielgrzymkę do Lhasy, gdzie od Rigdzina Czienpo Nyamne Dordże i innych wysokich lamów otrzymał wiele ważnych inicjacji. Po dwóch latach otrzymywania inicjacji,pobierania nauk i praktyki wrócił do gompy Khordong, by dokończyć nauki u Tsurlo Tulku. Studiował też z Bane Tulku Orgyen Tendzinem, Khenpo Sangtharem, Tulku Cziekji Gyaltsenem itd. Uczył sie filozofii, logiki, gramatyki, mandal, astrologii, a szczeghólnie tantry. Po zakończeniu swej edukacji Tsurlo Tulku dał mu siedem ważnych pouczeń, ktore miały być wskazówkami w jego życiu. Oto słowa, które otrzymał: 'W wieku 18-tu lat musisz opuścić gompę Khordong i zostać wędrownym praktykującym w górzystych krainach Bhutanu, Sikkimu i Nepalu,a następnie udać się na 3,5 letnie odosobnienie w Tso Pema. Kiedy mająć 28 lat zostaniesz zaatakowany przez rabusia, nie powinieneś w żaden sposób bronić się. W wieku 37 lat będziesz latał po niebie. Przed ukończeniem 60 roku życia powinieneś zadbać o swoje oczy, by jedno z nich nie utraciło swej siły. Powinieneś wrócić do Khordong, aby przekazać innym wszystkie otrzymane inicjacje, w czasie,gdy twoja wiedza i mądrość będą potrzebne. Będziesz żyć 84 lata. Mógłbyś dożyć wieku 125 lat, lecz nie jest to pewne, gdyż zależy to od wielu czynników'. Przepowiednię mówiącą, że Czime Rigdzin Rinpocze mógłby żyć 125 lat wypowiedziało 13-tu innych wielkich lamów, tak więc wszyscy jego uczniowie wyrażają bardzo silne życzenie, aby ta przepowiednia się spełniła.

Czime Rigdzin Rinpocze opuścił ciało

14-tego czerwca 2002 roku, o godzinie 14:15, w wieku 81 lat Jego Świątobliwość Khordong Terton Tulku Czime Rigdzin odszedł do swojej niebiańskiej siedziby. Cała rodzina Rinpocze i regentka na Zachodzie - Gudrun zostali natychmiast o tym poinformowani. Gudrun zadzwoniła do Tulku Thondupa Rinpocze i otrzymała wskazówki co do dalszego postępowania. Po południu Urgjen Czemczog razem z bliskimi krewnymi odwiedził Czatrala Rinpocze w Salbari. Czatral Rinpocze powiedział, że wykona rytuał poła dlaJego Świątobliwości i przekazał jej tekst. Potem położono go na sercu C.R.Lamy. Wieczorem dwóch lamów po trzyletnim odosobnieniu z gompy Czatrala Rinpocze wyrecytowało Karling Szitro przy ciele Rinpocze. W sobotę (15 czerwca) o 20:30 przybył Czcigodny Katok Rinpocze (Thupten Trinle) z Czorten Gompa z Deorali w Sikkimie. Towarzyszyli mu mnisi. Przyjechali także Khenpo Lha Tsering z mnichami z Tasziding. Czcigodny Kathok Tulku przyjął i pobłogosławił wszystkich obecnych - rodzinę i uczniów. O 21:00 razem z Khenpo Lha Tseringiem w pokoju Rinpocze przeprowadził rytuał Dzogczen Ngo sPod. W niedzielę (16 czerwca) o 8:00 rano Czcigodny Kathok Tulku i Khenpo Lha Tsering poprowadzili pudżę przygotowującą ciało Rinpocze. Po południu Czcigodny Kathok Tulku, Khenpo Lha Tsering i Urgjen odwiedzili teren gompy, gdzie Rinpocze wybrał miejsce kremacji, po wschodniej stronie gompy. Potem wrócili do Shivmandir. Około 14:30 każdy z obecnych mógł ostatni raz zobaczyć ciało Rinpocze. Ciało wyglądało świeżo, jak żywe. O 15:00 Czcigodny Kathok Tulku i Khenpo Lha Tsering razem z Tulku Migme i Tulku Urgjenem obmyli ciało Rinpocze wodą inicjacyjną, ubrali i ułożyli w pozycji siedzącej. Pomimo tego, że z powodu upału przez dwa dni ciało leżało obłożone lodem wszystkie stawy zginały się bez problemu. Ręce trzymające dordże i dzwonek ułożono skrzyżowane na piersi. Głowę ozdobiono udza (jedno z nakryć głowy jakie Rinpocze zakładał podczas inicjacji). Kilku najbliższych pomocników Rinpocze pomagało w tych przygotowaniach. Następnie ciało włożono do drewnianej skrzyni. Zanim ciało opuściło dom na ciężarówce Czcigodny Kathok Tulku i Khenpo Lha Tsering przeprowadzili ceremonię serkiem. Ciało Rinpocze zostało odwiezione do gompy. Towarzyszyli mu mnisi grający na gjalingach, rodzina, uczniowie. Większa część mnichów i innych gości zebrała się wcześniej w gompie. Około 16:30 kondukt dotarł do gompy. Ciało Rinpocze zostało posadzone na tronie naprzeciwko posągu Guru Rinpocze. Tulku Kathok Rinpocze z 25 mnichami z Czorten Gompa i Szedra jeszcze raz przeprowadzili rytuał Dzogczen Ngo sPod. Następnie Kathok Rinpocze pobłogosławił miejsce kremacji, ofiarował serkiem i poprosił lokalne bóstwa o pozwolenie na zbudowanie stupy kremacyjnej. Ze wzglądu na wskazania astrologiczne dzień kremacji wyznaczono na środę, 19 czerwca o godzinie 11:00 [czasu indyjskiego]. Dwa dni po kremacji prochy zostaną zebrane w celu przygotowania tsa tsa, a stupa kremacyjny rozebrana. W przyszłości musimy zbudować dużą stupę w tym miejscu. Od tego dnia 36 mnichów z Czorten Gompa i Tasziding, większość członków rodziny i uczniów pozostaje na terenie gompy. Sale sypialne zostały urządzone na pierwszym piętrze gompy. 17 czerwca rano praktykowaliśmy pudżę Dordże Sempa, to samo planujemy na wieczór. Od 8:30 do południa Tulku Kathok Rinpocze poprowadził sadhanę Guru Rinpocze razem z Padmasambhawa Łang i błogosławieństwem o 9:00 rano oraz recytacją 100.000 mantr Bendza Guru. Tego dnia przybyli Norzin Lhamo - córka Rinpocze oraz Gudrun i Rolf. Około 16:00 odbyła się inicjacja Amitajusa. Dzień po kremacji to Dzień Guru Rinpocze. Planujemy pudżę Guru Rinpocze i modlitwy o szybkie odrodzenie Rinpocze.
Tekst napisany przez Hilke w oparciu o wskazówki Tulku Urgjena Czemczoka.

Przykro mi słyszeć, że Czime Rigdzin Rinpocze zmienił swoją Czystą Krainę. Jednak rozpacz nie zaprowadzi nas do nikąd. To odpowiednia chwila, by uświadomić sobie w jakiej się znajdujemy sytuacji, by modlić się i medytować. To właściwy moment by zdać sobie sprawę z tego ile wszyscy mieliśmy szczęścia, że spotkaliśmy Rinpocze, że robiliśmy co w naszej mocy by poświęcić całkowicie, a przynajmniej częściowo swoje życie Dharmie. Celem praktyki jest rozwój naszego życia, a szczególnie przygotowanie się na Wielki Dzień. Wielki Dzień dla każdego z nas nadejdzie nieoczekiwanie. A kiedy już nadejdzie, jeżeli będziemy mieli jakieś duchowe doświadczenia, świadomość, moc i zasługę, nasza podróż będzie radosna i przyniesie pożytek innym. Musicie pamiętać, by cieszyć się z tego czego dokonaliście sami i być wdzięcznymi Rinpocze za to, co dzielił z Wami. Nadszedł czas by sprawdzić czy jesteście gotowi na Wielki Dzień. Samsara jest pełna cierpienia - chorób i śmierci. Jeżeli jednak wykorzystujemy nasze życie we właściwy sposób, mamy cenną możliwość by wypełnić je prawdziwym spokojem, radością i oświeceniem. Rinpocze nauczał tego. Doskonale pokazał nam czym jest samsara: chorobą i śmiercią. Przekazał nam nauki o spokoju, radości i potędze naszego cennego ludzkiego życia. Udzielił nam najwyższych przekazów mocy, tajemnych nauk i błogosławieństw. Jesteście szczęściarzami, zrozumcie i doceńcie nauki, które otrzymaliście i cieszcie się z cennej możliwości, jaka wam była dana - dzięki temu wasze życie duchowe zyska wielką moc. Teraz, jeżeli możecie powinniście recytować modlitwy i medytować. Jeśli macie czas, wykonujcie Dużego Rigdzina, Małego Rigdzina lub Guru Jogę. Jeżeli brak Wam czasu, myślcie o obecności lub wizualizujcie przed sobą Guru Rinpocze tak długo jak tylko możecie. Następnie przyjmijcie błogosławieństwo. Rinpocze przekroczył ograniczenia swojego ludzkiego ciała. Zjednoczył się z ostateczna naturą -uniwersalnym Stanem Buddy. Jest wszechobecny. Więc medytujcie na tę obecność - ostateczny spokój, radość i miłość, które są w Was samych, otaczają Was, są wszędzie.
Z płynącymi z głębi serca modlitwami, Tulku Thondup.

17 czerwca w poniedziałek pudża Karling Szitro (Praktyka Łagodnych i Gniewnych Bóstwo odkryta przez Karma Lingpę) rozpoczęła się około 9 rano i trwała przez cały dzień. We wtorek 19 czerwca, przez cały dzień, trwała praktyka Rigdzin Dypa (z Lonczen Nyingthig). Podczas przerwy na południowy posiłek uczniowie pod przewodnictwem Gudrun wykonali Dużego Rigdzina. Po ogromnej ofierze tsok Rigdzin Dypa zakończyło się o pierwszej w nocy. W poniedziałek i wtorek na wyznaczonym miejscu trwała budowa prostej stupy kremacyjnej. W przeszłości uderzały tam wielokrotnie pioruny, co oznaczało, że to miejsce zostało oczyszczone. Stupa o kwadratowej podstawie miała z każdej strony kwadratowe otwory służące do zapalenia ognia i dające możliwość obserwowania procesu palenia. Górna, okrągła część miała cztery otwory (kolejno: okrągły, kwadratowy, półokrągły i trójkątny) skierowane w cztery strony świata. W środę, 19 czerwca o 10 rano na miejscu kremacji rozpoczęła się pudża Dordże Sempa. Po godzinie nastąpiła przerwa na lunch. Potem uczniowe odśpiewali Małego Rigdzina w gompie. W tym czasie mnisi przygotowywali się do zdjęcia ciała Rinpocze z tronu. Skrzynia z ciałem Rinpocze została zdjęta i w procesji zaniesiona wokół gompy i na miejsce kremacji. Tam postawiono ją niedaleko stupy. Kathok Rinpocze trzymając bumpę i lustro oczyścił miejsce, ofiarowując stupie tormę. Pudża Dodże Sempa trwała do 13:30. Wtedy każdy złożył swój ostatni katak. W momencie kiedy lamowie zamierzali kontynuować pudżę a ciało miało być włożone do czortenu przybyło 19 uczniów z Europy - byli spóźnieni z powodu odwołanego samolotu. Po tym jak ofiarowali kataki, Kathok Rinpocze i lamowie zaczęli dalej śpiewać pudżę, a ciało zostało trzykrotnie obniesione wokół stupy, podciągnięte do góry i złożone wewnątrz stupy. Stół ofiarny ustawiono z przodu stupy tam, gdzie wszyscy siedzieli. Ofiarowano tormę przeszkadzającym istotom (Gegs gTor). Potem Kathok Rinpocze złożył trzykronie pokłon w cztery strony świata. Przed rozpaleniem ognia pokłonił się jeszcze raz. Ogień zapłonął bez przeszkód. Pierwsza cieńka smuga dymu poleciała prosto na wschód, w kierunku gompy, następna uniosła się na północny zachód. Nad głowymi usłyszeliśmy głośny trzask niewiadomego pochodzenia. Kiedy ogień płonął zachmurzone niebo rozpogodziło się. Na wschodzie, tak gdzie skierowany był półokrągły otwór stupy pojawił się sierp księżyca. W jednym czasie widzieliśmy więc i słońce i księżyc. Wokół unosiły się chmury o niespotykanych kształtach. Niektórzy rozpoznali w nich śnieżnego lwa z klejnotem na plecach, rozmaitych jeźdźców i inne formy. Przybyły jeszcze dwie osoby z Niemiec, wrzuciły kataki do ognia. Rinpocze miał na głowie Urgjen Padzha (lotosową czapkę jaką nosi Guru Rinpocze). Została ona zdjęta gdy zapłonął stos. Tulku Urgjen pozostawił ją dla kolejnej inkarnacji Rinpocze. Ciało spaliło się bardzo szybko, po dwóch godzinach pozostała tylko część głowy. Czaszka upadła w pobliżu północnego otworu stupy i rozpadła się na dwie części. Kathok Rinpocze obejrzał ją i wewnątrz zobaczył znak wadżry. Następnie włożył ją z powrotem do czortenu. Około 17:00 ogień zgasł, zakończono pudżę. O 19:00 otwory w stupie zostały zapieczętowane. Od tej chwili ludzie siedzą przy stupie praktykując przez cały czas, także nocą. O 20:00 Czcigodny Szierab Raldi razem z uczniami z Zachodu, na czele z Gudrun zaśpiewali przy stupie Dużego Rigdzina. Wieczorem gompa została gruntowanie posprzątana, przygotowano wiele torm. W czwartek 20 czerwca o 7:00 rano wokół stupy rozstawiono stoły ofiarne z tormami. O 9:00 rozpoczęło się Rigdzin Dypa trwające cały dzień. Przed samym południem ziemia zatrzęsła się lekko. Trwało to około 10 sekund. Po południu i na końcu pudży wyrecytowano wiele modlitw o szybkie odrodzenie Rinpocze. Ofiarowano też duży tsok. Pudża zakończyła się o 19:00. Aż do 49 dnia po odejściu Rinpocze mnisi z Tasziding bądą prowadzić codziennie pudże w gompie. Co siedem dni, w każdy czwartek odbędzie się specjalna pudża z dużym tsokiem. 49 dnia odbędzie się szczególnie doniosła i wielka ceremonia. W następną pełnię, urodziny Rinpocze, zorganizowana będzie kolejna ceremonia. Czujemy obecność i miłość Rinpocze. Towarzyszy nam we wszystkim. Mamy dobre wiadomości z Europy - tęcze w Warszawie, ludzie praktykujący razem w wielu miejscach.
Tekst przygotowany przez Hilke na prośbę Tulku Urgjena.